Ukruszone filiżanki
w zagryzionych wargach
zimny odprysk
farby

Skandynawia nie ma jasnych granic
niektórzy włączają do niej nawet Litwę
w rozmowach też targamy na strzępy znaczenia
jak geograficzne granice

Kawiarnie
ciekną wodą
szumią rozmową
z czajników
wyciekają małe
porcelanowe
lalki – filiżanki
Nadal się nimi bawimy
Kiedy skończy się dzieciństwo?

Jesteśmy dziećmi dobrego Boga
i zapominamy nieraz butów do szkoły
na zmianę
ale po co nam buty?
Przecież wiadomo, że szewc bez butów chodzi
Wszyscy jesteśmy szewcami własnego losu.
Przepraszam, pomyliło mi się
Kowalami

wiersz pt. pieśń o nieuleczalnie chorych Arkadiusza Kwaczka

Panie, daruj, bo nie poznałem się w Tobie
tak jak matka i ojciec nie poznali się we mnie
wybacz wszystkim, którzy nauczyli się chodzić
i odeszli bez słowa, pozostawiając klątwę

nie zapomnij, że przybity do łóżka jak do krzyża
nie przyszedłem na świat, ale mnie w nim ułożono

to moje misterium, Panie, gdzie lekarze
grają zimne role. nikt się nie uśmiecha i nie przynosi
dobrej nowiny, a jednak wciąż powtarzają: będzie dobrze
synku, jakby Matka Boża Nieustającej Pomocy zstąpiła
w ich ciała i objęła mnie lewym ramieniem

Panie, zrobiłem już prawie wszystko: nauczyłem się
tęsknić, modlić i przepraszać, dlatego błagam przyjdź
i zamień białe ściany w wiatr, a okna w horyzont