Szeptaj do mnie po rosyjsku

Jak obiecałam na ostatnich zajęciach zamieszczam na naszym ukochanym twórczym blogu nowy materiał do ćwiczeń. Olaf powiedział, że poeksperymentuje z tym tekstem językowo. Wiersz napisała nasza koleżanka Monika. Właściwie wiersze są dwa, bardzo intymne i odkrywające rozterki autorskie, nie ma w nich kamuflażu i zawoalowanych przekazów, co mnie przyznam szczerze nieco denerwuje, bo nie bardzo można pointerpretować (cóż za egozim z mojej strony!), ale Olafowi się podoba, bo przywodzi na myśl poezję gruzińską, która bogata w emcjonalność szczerą i wylewną.

Do dzieła, oto wiersze Moniki, której nazwiska nie znam:

"Zawsze chowałam swą twarz
Ale teraz nadszedł mój czas
Spójrzcie to ja
Tak to ja
Siłę mam
I wierzę w spełnienie moich marzeń"

"Przyjdź do mnie dziś
I całuj, szeptaj, kochaj i dotykaj
Zabierz mnie do nieba i gwiazd
I pozostaw bez tchu
Wiesz, że tego pragnę
Przyszedłeś, spełniłeś marzenia
A ja obudziłam się
Niestety to był tylko sen"

Taka parafraza, by wybić z myślowych kolein

*** o miłości

Jeśli mówiłbym Ci po francusku,

Znałbym świetnie angielski, niemiecki

Chiński, hiszpański, arabski, rosyjski

A miłości bym nie miał

Stałbym się jak sygnał w telefonie

albo google translator

I jeśli znałbym numery lotka,

Znałbym wszystkie hasła i kody

I wszystkie Twoje tajemnice.

W ogóle wiedziałbym wszystko

O kobietach, finansach i zdrowym odżywianiu

I miałbym takie kontakty i władze

Że wszystko mógłbym zrobić

Lecz miłości bym nie miał

Byłbym dupa.

I jeśli bym pomagał powodzianom,

Założył 1o organizacji charytatywnych

Leczył bezdomnych w krajach trzeciego świata

Umarł za ojczyznę, wolność i głodne dzieci

A moje nogi, ręce, krew, nerki, serce

Oddał na przeszczepy

Nie byłbym ani trochę zajebisty.

Bo miłość...

Aa.. sam nie wiem

Ale miłość, jest

mega zajebista

Jest niewyobrażalnie

kosmicznie fantastyczna

Jest po prostu

najedwabistsza.

Jest ostro po bandzie

Cudowna

Jest najlepsza

najmilsza, najsłodsza

Jest taka, że

Miłość jest

Tradycyjnie znowu do lingiwstycznego wybryku Olafa

Ezoteryka Języka

Zamknięto mi drzwi przed nosem

Chwyciłam za klamkę

Znalazłam tam małpkę

Siedziała w kształcie klamki

trzymała w ręku pułapki

Wrzeszczę: Daj jedną!

Chcę złapać w nią demona

Inaczej się z nim nie uporam

Patrzy na mnie świetliście

W oczach zielonych jej liście

mlaska obślizgłym jęzorkiem

Zarzuca srebrzystym workiem

Chcę ją pogłaskać i wyrwać jej worek

Dotykam...

Pozostał jęzorek

Obrzylizgłe jego pulsowanie pod naporem mojej dłoni

Jest zimny i twardy

jak kawał niedogotowanej wołowiny

Upiekę go – myślę zszokowana

To zmięknie

Nie zmiękł

Zwyczajnie nie zmieścił się na patelni

Próbuję go przeskoczyć wzwyż

potem w dal

Im bliżej nieba tym dalej od niego

Im bliżej świata tym dalej od niego

Tylko na chwilę, bo wciąż obowiązują prawa:

Prawo grawitacji

I prawo tęsknoty

Wpadam na pomysł

i od razu działam:

obklejam go szczelnie własnoręcznie zrobioną masą ciasta

Ciągle gdzieś wystaje

Wyłazi jak wąż

Zimny, twardy, nieustępliwy

Zszywam go więc grubą nicią

Kombinezon myśli

Potem obojętnie zdzieram mu tę szatę

a ciasto zjadam:

„Skoczenie ich nad jem ijany” - szepczę ezoteryczne zaklęcie

Nie ma otworów gębowych bez języka

Język jest poukładaną myślą

Cieniem wieży Babel

becikiem logosu

akkaka rusjla!!!

Wybrzmiewa radośnie i świeżo

W pustej wilgotnej i ciemnej gębie klatki schodowej

Rulla akulla!!!!!

Odpowiadam rozbawiona

Jeżdżę na rowerze i codziennie dotykam języka

by otworzyć drzwi

To powraca

Ale dzięki tym powrotom

przyzwyczaiłam się, że nie wszyscy musimy mieć klamki w drzwiach

Tak jak wcześniej oswoiłam

tę straszną i niewytłumaczalną rzecz,

że w moich drzwiach zamiast klamki

jest małpka

klamka

małpka

kacja

racja

wygłupacja

spacja

Otworzyło się światło

Jego źródło w olbrzymim tunelu

Ten tunel jest czerwony i łatwo się tam poślizgnąć

Zdarza mi się to co krok

Nade mną inaczej niż mawiał Kant: równe zaokrąglone rzędy małych białych kości

Stąpam po czymś co jest miękkie i twarde równocześnie

Odbijam się od tego

Skądś znam ten kształt...

Iza Ochman

Kokolejna wersja wiersza, wersja "konsumencka"

Drzwi czarne, polecam

wycieraczki ciemne, z delikatnych włókien z nosa nosorożca;

Poczuj wyjątkową moc wycierania.

Tabliczki z nazwiskiem brunatne i numerki nie jasne,

we wszystkich kolorach, tylko dla Ciebie.

Gdzie Znaleźć te drzwi, które światła wpuszczą ?!

Tylko u nas! W promocyjnej cenie.

Nie daj się zwieść podróbką i oszustom.

nie szukać klamki. Potrzebujesz drzwi.

Jeśli szukać schody, to tylko u nas.

Mamy w ofercie szeroką gamę schodów na każdą okazję

i do każdego wnętrza.

Gdy bez ruch, proponujemy specjalny model nieruchomych

Schodów, opracowany i atestowany przez Azteków.

Na spacer wzwyż mamy nas najnowszy wzór "Wieża Babel",

W którym przychodzą Ci z pomocą najnowsze osiągnięcia techniki.

Jeśli natomiast najdzie Cię ochota na skok w dal, nie czekaj!

Wystarczy tylko że zaciągniesz kredyt w dogodnych ratach na

schody typu "siedmiomilowe buty", których bogactwo i fantazja

wprawią wszystkich Twoich sąsiadów w zachwyt.

Dla wszystkich którzy zgłoszą się w ciągu najbliższych 5 minut,

Mamy nie WEJŚCIA, ale WYJŚCIA których zawsze pragnęliście!

Na kolejnych stronach naszego katalogu, znajdą Państwo przejścia

dla każdego i na każdą kieszeń! Dla klientów lubiących spokój i bezpieczeństwo - szare.

Dla osób o skłonności do nowych, szybkich samochodów, drogiej biżuteri i egzotycznych wycieczek

mamy przejścia puste. Dla tych z państwa, którzy cenią sobie własną indywidualność,

i pragną ucieczki od otaczających problemów i trosk, oferujemy przejścia obojętne.

Zaskoczeni tak wielkim wyborem i niską ceną naszych produktów? To jeszcze nie wszystko!

Mamy dla was Próby! Najwyższej jakości, sprowadzane specjalnie na państwa życzenie.

Do dyspozycji są Próby waszych ojców, poczuj szyk elegancji w stylu retro

Próby wasze życie, zawsze na czasie.

Nie czekaj, nie przegap okazji, Wejdź! Satysfakcja gwarantowana, lub nie i Wyjdź,

a my zapewnimy zwrot kosztów. Stajemy na głowie byś wyszedł zadowolony.

Nie zwlekaj, bo to już ostatnia szansa, końcówka sezonu, wyprzedaż i likwidacja

Wejdź do nas, zajrzyj, a nie pożałujesz.

A teraz nowość! OTWÓRZ się na nową jakość światła w galerii lamp! Setki lamp przygotowanych

dla nas na wyłączność przez najsławniejszych dekoratorów i projektantów.

Poczuj się wyjątkowym z najnowszymi energooszczędnymi żarówkami.

Nie bój się, pomożemy Ci wybrać akcesoria i produkty najlepsze dla Ciebie.

Damy Ci to, czego potrzebujesz, bez czego nie możesz żyć.

Bez czego jesteś nikim

Gdy drzwi są otwarte, wejdź, zanim ubiegną Cię inni.

Bój się, że możesz nie zdążyć, że zostaniesz w tyle, stracisz jedyną okazję.

i Popchnij lekko klamkę, sam się przekonaj, jak pasuje do dłoni i lekko chodzi.

Kolejne wcielenie wiersza (wersja Agaty)

Zamęt, zamęt
Za dużo Drzwi
Więc brak Drzwi
Brak Wyjść
Wyjścia Brak
Wyjście Ewakuacyjne
Gdzie
Jak patrzą na nas
Z powątpiewaniem
Drzwi, których nie ma
które otwieramy
które wyważamy
obchodzimy i omijamy
Bo jest Klamka
Więc nie ma Drzwi
Ale jest światło
Światło jest Obok
Popchnij je lekko
I otwórz

************** Oto niebo pełne gwiazd

Mam zajady na myśleniu
Powietrze przywodzi zapach dżemu

Najwyższy Konduktor i cyrkowa lalka

Płodny ten tekst Olafa. Wymyśliłam kolejny na jego bazie:

Opukiwałem
Drzwi
suchą dłonią
liczniki podsłuchiwałem
Albo one mnie?

Klamki czyściłem maścią jodłową

Słychać
To jedzie On
Najwyższy Konduktor
Ma tabliczkę z nazwiskiem
Zaraz, zaraz
Tam pisze...
Niedowidzę
Teraz jaśniej!
Skonieżwal Uprawiaz



To jednak niejasne...
choć jaśniejsze
niż przed minutą

Zajechał czymś jakby lokomotywą?
Pomrugał lepkimi oczami


Zawrócił
i pognał dalej na tej swojej maszynie...
Już wiem! Była to ogromna maszyna krawiecka


Ciągnęły się za nim zwisy ponurych szmat i sukien
tak smutnych
jak oczy królewny, której królewicza właśnie rozjechało
Na światłach
Na skrzyżowaniu Jemnej Jianya i Ciazszyta Puara

Po bokach pojazdu osuwały się smętnie
na skurzoną podłogę
bałaganiarskie kokardki krawieckie i wstążki byle jakie

Na moment zabłyszczały nożyce
ale takie jakieś ogrodowe
jakby mniej po tym szmacianym fachu
niż cała reszta

Z wielkiego pudła wyskoczyła
Zuzia
Lalka Nieduża
A na dodatek
miała twarz potwora,
choć jednak tkwiły w niej iskierki
mongolskiego piękna
Wołała do Konduktora
Skonieżwala
jedź, jedź, jeźdź!
A on pod nosem seplenił swoim matowym i jakby zakneblowanym
nićmi
głosem: "kacje, racje, racje, gacje"
i dodawał pędu rozgrzanej maszynie
naciskając dziwaczne przyciski
i kręcąc zamaszyście kołami
świata
Najwyższy Konduktor robił to wszystko
z taką dozą magii
jakby otwierał pudełko ze światłem


Ale kiedy już je do końca otworzył
tam sterczała tylko cyrkowa lalka na sprężynie
jakaś taka falliczna i wydumana

Pby!

Iza zwróciła swą szczególną uwagę na "jiany". Trafne to było spostrzeżenie, bo tak jakby w jednym słowie, wyrwanym z kontekstu, można by zmieścić cały kosmos, a na pewno dużo więcej niż sam wiersz zawiera. Jedno słowo wyrwane z kontekstu, szczególnie to słowo które słownik wbudowany w moją przeglądarkę uparcie podkreśla na czerwono, jest jak portal do równoległej rzeczywistości. I niech ludzie myślą i zastanawiają się, drążą, węszą i analizują po co, a na co to "jiany". A "jiany" to tylko... powiedzmy - "nic", ale to w sumie tyle samo co gdybyśmy powiedzieli - "wszystko". Mnie już w momencie pisania tego pseudo lingwistycznego wiersza naszła też pewna refleksja nad jednym jedynym, pojedynczym słowem. Słowo mocne, silne, stanowcze, kategoryczne, potężne i całkiem bezsensowne - "Pby". Dźwięk samych spółgłosek podnieca moje filologiczne połacie mózgu aż do szaleństwa, i ja nie wiem, czemu tak jest, ale "Pby" ma moc. "Pby" jest jak tajemnicze zaklęcia starych, zapomnianych bogów. "Pby" gdzieś tam sięga samego środka. Dlatego jeszcze raz zwróciłem się do oryginalnego tekstu w poszukiwaniu inspiracji i zaczerpnąłem z niego, by stworzyć to to:



W pustą noc, gdy księżyc
snuje myśli o morderstwie
Gwiazdy są tylko plamami na suficie
Życie jest pęknięciem w ścianie
Tak jak miłość, piękno i łzy
ja czekam Pby!

O, gdybym raz brntn!
być może zapomniałbym zemsty
Tylko wiedzieć że nmrk.
Ty wiesz, Boże.
Nie chciałbym bym już nic więcej

Świateł i światów korowody
nad nimi drz
Otchłani ciemne jelita
gdz, gdz, gdz...

Słodka nędzo, gorzkie pragnienie
By twrz wznieść ponad gniew podeptany
By moc złączyć z bjtn i żyć, żyć!

Ale to tyle co plam na suficie sny
Gdy nie ma Pby...

Olaf Józefoski

Co się wydarza za drzwiami?

Rzeczywiście pobudzające, postanowiłam się dalej tym pobawić. Do każdej zwrotki Olafa nawet tej jednowersowej ułożyłam swoją zwrotkę, która jest fabularna, opisowa i kreśli jedną z możliwych akcji, która wydarza się w tym tajemniczym, zamkniętym wytworze uformowanym przez Olafa i nazwanym, może przesadnie, potworem. Przesadnie, bo są odcinki tej drogi naprawdę optymistyczne i dla ucha dźwięczne jak np. jiany - jakie wzniosłe, a zarazem lekkie słowo. Co oznacza dla Ciebie "jian", albo w liczbie mnogiej jiany"? Z czym się kojarzy, jakie uczucia uruchamia? Jeśli jesteś czytelnikiem tego bloga, napisz, podziel się z nami swoją niepowtarzalną wizją. Tudzież drugie zadanie: zrób z tekstem Olafa co chcesz i prześlij do nas na adres: bakteriezk@gmail.com

Podsłuchiwacz 

Drzwi

Wycie ciemne

raczki, liczki tabzwiskiem brunumerki jasniene

i wyszczą

Klamnie

Schodukać

wzwyż uprawiać

skoniedal

w ejść

w yjść

Kolejne cia, szszte, puare, obojętne. Skoczenie ich nad jem ijany

Spotytwarze o oczonych pudeł

akkaka rusjla

Pby!

Wewywe lub nie jdź, jdź

jdź

Niezdewanie

obrzylizgłej

rawraca

kacje

racje

racje

gacje

i OTWÓRZ świ

Nie bój

Drzwi sągdy warte

resztą: BÓJ SIĘ

i pchnij kkoklamkę

W drzwiach, a może za drzwiami?

Wyje ciemna brunetka

(Dla podsłuchującego jaśniejąca)

Zdarza się to kolejny raz

Padają wyzwiska

Wrzeszczą jak klauny

Ona i ten ktoś

Robią z siebie idiotów

Puściły im emocje

Ich mowa zacina się od nadmiaru wrażeń

Zaraz ktoś poleci ze schodów

Albo pójdą uprawiać seks

Są od siebie oddaleni

W grę wchodzi więc też skok w bok

Jednak razem

Powtarzalność odruchów

Miarowy zegar ciał

To ich nie zszyło,

Ona poszła zaparzyć herbatę

pur – erh

Biedni są

Ciało

Tajemnicze są jego jamy
Ciało można jeść

Na wiele sposobów, z różnym przesłaniem
Niezwykłość połączenia z Bogiem jak u świętego Jana
- ijany

Spotykam ludzi których mądrość jak wielkie pudło
- pusta

Splatam się z nimi mentalnie

Potwornieję

Wydaję z siebie dźwięki pierwotne

Pierwotnieję

Psy parszywe

Powstrzymują we mnie wszelki ruch

Nie zdaję egzaminu z życia

To powraca

jak obślizgła drzazga wbija się we mnie do zrzygania

kac moralny i myślenie racjonalne

Otwórz świnio!

Nie bój się

Sąd orzekł, że nasze wspólne życie jest dużo warte

Możesz się nawet bać, jeśli chcesz

ale oddaj tę resztę uczucia, które w sobie więzisz

i puść w niepamięć wszystkie brudy