Moi Drodzy!
Od dawna zamierzałam już wprowadzić element czysto plastyczny do naszego bloga. Dziś publikuję jedną z bardzo nastrojowych i refleksyjnych prac Olafa Józefoskiego. Poszczególne jej fragmenty przywodzą mi na myśl podróż autobusem w ciemny, zimny, jesienny dzień, kiedy światło i ciepło jest tylko w nas samych, nie ma go na ulicach pomimo świecących ostro latarni i wielkich plansz bilbordów reklamowych.
Mam też propozycję dla wszystkich odwiedzających tego bloga: napiszcie coś na temat pracy Olafa, którą zamieszczam w tym poście. Może to być jednozdaniowa refleksja, wiersz, opowiadanie, dramat, esej, możecie też kogoś zacytować, lub wreszcie możecie zamieścić jakiś inny obraz, który będzie Waszym zdaniem świetnym kontekstem do tego co zrobił Olaf (bakteriezk@gmail.com)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz